Je bent niet met mij getrouwd, maar met die kutkrant! Dat is wat Ank vroeger regelmatig riep, schreeuwde. Ik nam het haar nooit kwalijk en zei dan altijd, Maar als ik moet kiezen, dan kies ik voor jou en de kinderen. Maar dat hielp niet. In 2000 ging ze er vandoor met Wouter. Tempi en veel pijn.

Altijd alles in het teken van de krant, ik kan er niets aan doen. Ook de relaties daarna waren daardoor steeds gedoemd te mislukken. Het lag steeds aan mij, ook bij de laatste lange relatie met Janet. Kwam ook door de slopende Estarion-zaak die nog steeds niet is afgelopen. Je bent een grote egoïst, zei ze steeds, en toen was het na tien keer herhalen ook basta. Voorgoed.

Ja, ik. Het draaide om mij, ik was en ben een egoïst. Altijd geweest. Maar nu ergens juist ook weer niet door de breakdown. De krant kan me nu voorlopig gestolen worden. Het hoger beroep van Estarion mag, moet Frenk doen. Ik kan nu geen dossiers lezen of een zitting bijwonen. En kom ik ooit nog aan een stabiele relatie? Ik heb weer beet met Lydia, maar ik kan dat nu verder niet aan. Onmogelijk en niet eerlijk naar haar. En ik ben inmiddels te oud voor alleen wat seks en een gezellig ontbijtje. Ik was graag met Ank oud geworden. Misschien nog met kleinkinderen. Een huisje in Frankrijk, samen boeken lezen, misschien samen boeken maken. En nu zit ik alleen op een etage zonder balkon, maar met uitzicht op een gracht. Op de bank kijk ik naar de Olympische Spelen, halve finale dameshockey. Vanwege de wedstrijdspanning, de rokjes en de lust. Nederland wint. Ik verlies.

Over Lydia heb ik wel gefantaseerd en ik ben benieuwd hoe het zaterdag gaat in de Hortus, kijk er wel naar uit, maar ze is tien jaar jonger. Toch een generatieverschil en ze is opgegroeid met Michael Jackson als muzikale held. Zit ik dan met de punk, new wave en Joy Division. Dat komt nooit goed en dan moeten we beiden onze geschiedenissen weer langzaam oplepelen en herkauwen en dan weer wat nieuws samen opbouwen. Als het allemaal ooit zover komt. Ik wil nu niets over vroeger vertellen. Dat heb ik wel gehad, al die oude verhalen en riedels. Ook niet opscheppen over de kinderen. Ik ga luisteren, vragen stellen. Het is nu een hopeloze situatie en alles maalt maar door. Ik staar navel en blijf een egotist, maar ik heb geen verpleging nodig. Nooit, jamais, never, never nooit niet zeggen ze in De Haag.

_

Vanmiddag gebeld naar de roeiclub en ik kom morgenavond eten. Er wordt iedere week op donderdagavond gekookt voor de leden. Ik ben er in geen tijden geweest en aan roeien kom ik al jaren zelden toe. Ik zou meer moeten bewegen, sporten. Minder drinken, minder tobben. Meer en goed slapen en niet dromen. Niet letterlijk en niet figuurlijk, niet over de krant, over Lydia en de toekomst. In het hier en nu blijven.

En dat is nog het beste, weer dingen doen, uitstapjes ondernemen. Het elkaar nu naar de zin maken. Langzaamaan, voetje voor voetje, stapje voor stapje. Meer zit er ook voorlopig niet in. Misschien wel nooit meer.

_

Opgebleven en Dafne Schippers verliest op de 200 meter Olympisch goud.

Nu slapen.

Soms is er even paniek, maar dan houd ik mijzelf voor; Ik besta.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s