Het is even voor middernacht en ik heb net een mailtje naar Frits gestuurd. De kogel is door de kerk en ik ben opgelucht, heel opgelucht. Het voelt als een bevrijding, maar ik zit nog gevangen in mijn oververmoeidheid. Roelie gemaild en ge-sms’t dat ze straks niet op maandagmorgen kan langskomen voor de schoonmaak. Ik wil niet wakker worden door haar. Lieke terug van Lowlands. Ik trek nog een tweede flesje wijn open, een koud Spaans roseetje, en ga zo tot diep in de nacht naar de sluiting van de Olympische Spelen kijken.

Vanochtend uit mezelf vroeg wakker geworden. Liggen draaien en geprobeerd om nog verder te slapen, maar dat lukte niet meer. Een vage droom weer met sigaretten. Wat is dat toch? Ik zit in een tv-studio bij live-opnamen en ik word geïnterviewd door Kees van Kooten. Ik rook een sigaret en hij zegt, Helemaal niet erg dat je rookt. Niet stoppen, je kan er honderd mee worden. Einde droom.

Ik denk aan Lydia en aan gisteren. Ik voelde haar borsten tegen me aandrukken. Curieus en wonderbaarlijk toch dat die basale borstenmanie bij heteromannen in minuscuul dna ligt opgeslagen. Ze noemde me spontaan Wim. Waarom doen sommige mensen dat? Ank noemt me ook al sinds ze me kent Wim en nog wel meer mensen doen dat. Ik vind Wim een verschrikkelijke naam, maar er is niets tegen te doen. Een koosnaampje Wim,  zei Ank altijd lachend. En Lydia begon weer als de zoveelste dat ik sprekend op Henny Vrienten lijk. Dat zeggen vrouwen altijd als ze wat willen of homo’s. Ik zie het niet, maar Henny zelf snapte het wel. Ooit heb ik hem een keer toevallig ontmoet in café de Gouden Knop in de Utrechtsestraat, een ouderwerts Amsterdams café waar nog een werkende jukebox stond. Hij zat daar en was ingelicht dat Haagse Henny er ook was, zo noemde Joyce de barvrouw me, die vond dat ik als twee druppels water op hem leek. Hij kwam naast me staan en zei, Jij bent dus Haagse Henny, die wil ik dan wel eens even goed van dichtbij zien. En daarna zei hij, Ik ben jaloers op mijn dubbelganger, want je bent een stuk jonger. We konden erom lachen en hebben nog wat gedronken. Hij trakteerde. Daarna heb ik Doe Maar nooit meer een kutbandje genoemd. Was niet meer nodig.

Zondagmiddag en miezerig weer, Radio 1 aan met Langs de Lijn. Om half zes afgesproken met Freek voor onze jaarlijkse mannenavond in het Bierlokaal. Doen we al heel wat jaren in het laatste weekend van zijn zomervakantie. Drinken en eten en dan daarna naast het Bierlokaal een uurtje poolen in de Poolkelder. Maar ik had van te voren gezegd dat ik nu geen puf had om te poolen, alleen eten, elkaar zien en bijpraten. Freek komt dan met de trein op en neer. Is goed te doen.

Een mail ontvangen van Jochem, Amsterdamse vriend die af en toe linkjes rondstuurd met een zelfgemaakt Spotify-lijstje. Vandaag twee uur muziek van en met Charles Mingus. Die bewaar ik voor vanavond als ik weer terug ben.

Het Bierlokaal is een onder echte mannen populair restaurant waar ze alleen halve kippen van het spit serveren of grote burgers grillen. Freek is er ooit voor het eerst geweest en nam me later mee. Best aardige zaak en de kip komt van een speciale boerderij met echte scharrelkippen uit Oost-Zaan en de burgers worden gemaakt van goed Iers rundvlees. Kwaliteit tegen een goede prijs. Maar het is wel vlees buffelen met friet en mayo en met voor watjes nog een salade erbij of voor de echte lekkerbekken hun eigengemaakte appelmoes.

We hadden een tafeltje gereserveerd in de wat ruig uitziende, donkere tent, maar dat had niet gehoeven, het was wel druk, maar het zat niet vol. We begonnen met een aperitiefje, Freek wilde een Belgisch biertje en nam een Zotte en ik nam een glas rode huiswijn omdat het een Pinot Noir was uit de Bourgogne. Precies de soort wijn die ik de avond voor mijn break-down had gedronken, daarna verder niet meer gedronken. Misschien vandaag weer een goed moment. We namen er ieder een bakje knoflookolijven bij.

Freek vertelde honderduit over de vakantie en liet nog wat foto’s zien op zijn mobiel. Hij vroeg een paar keer naar hoe het met me ging, maar daar ging ik nauwelijks op in. Het ging best wel, alleen zo snel moe, zei ik. Drink dan ook niet, zei hij, of minder. O ja, nog niet verteld, Linda en ik gaan vanaf morgen tot minstens 1 oktober stoppen met drinken. En ook even geen vlees. Even genoeg van alles. Die kip wordt zo mijn galgenmaal voorlopig. Heb er wel trek in. Wat neem jij?

Ik zou weer de Italiaanse oreganoburger nemen met wat plakjes pancetta bovenop en bestreken met knoflookmayonaise. Ik vind kip met alles erop en eraan heel lekker, maar ik ga niet in het openbaar een kip met mijn handen afkluiven.

Tijdens het eten hadden we nu een langdurig gespreksonderwerp: vegetarisch eten. En toen ik Freek zo zijn kip zag slachten, bedacht ik dat ik ook mee zou doen; vanaf morgen ook geen vlees, maar dan ook geen vis of schelpdieren. Misschien alleen nog melk- en eiproducten. Dan ben je een lacto- en ovo- vegetariër, zei ik. En veel vlees is ongezond, slecht voor het milieu, maar bovenal een aanslag op het dierenwelzijn. In principe ben ik fel tegen de bio-industrie en ook tegen de overbevissing en de kweekvis, maar ja, ik kan wel van alles vinden, maar het blijft huichelachtig als je dan gewoon in je oude patroon blijft zitten. Ik stop misschien voorgoed met vlees en vis, en dan niet stoppen met drinken, maar minderen en geen wijn meer. Alleen ’s avonds een paar biertjes. Stoppen met drinken heeft voor mij geen zin, dat kan ik best, maar ik word er bloedchagrijnig van en dat kan ik nu zeker niet hebben …

Ik werd enthousiast tegen Freek in het gesprek over vegetarisch eten. Ik zag het helemaal zitten. Daarna nog over andere dingen gehad, maar na de koffie zonder iets erbij de boel bijtijds opgebroken. Freek met de trein terug en ik op de fiets naar huis. Sterkte op school morgen jongen, de schouders er weer onder. En we mailen over het eten en drinken.

En dan was ik ook goed van mijn column af, want je kan als vegetariër niet fatsoenlijk over eten schrijven, daarvoor moet je een omnivoor zijn. En dat ben ik niet meer. Straks een kort mailtje naar Frits en voor de rest zien we later wel.

Thuis gekomen maakte ik nog een flesje Bordeaux open. Om te vieren dat dit voorlopig mijn laatste flesje zou zijn. Morgen overstappen op licht pils. Paar blikjes per dag. Ik blijf een alcoholist.

Ik check de mail en er is om acht uur een mail binnengekomen van Frits. Ik zie gelijk dat het niet alleen voor mij is, maar voor iedereen van de krant. Een bericht van Frits, en van de directie van het Concern. Breaking news. De Nieuwe Courant wordt vanaf 1 januari een middagkrant en door de tegenvallende resultaten zullen er gedwongen ontslagen plaatsvinden, ook op de redactie. En de koers wordt verder verlegd, minder nieuws meer lifestyle en opinie …

Het was even schrikken en een onverwachte wending op de avond, maar er was al jaren allemaal discussie over. Ik wilde dat de krant ’s ochtends zou blijven verschijnen. Dan kun je overdag tot in de vooravond goed doorwerken. Ik weet gewoon niet beter. Maar wat maakt het nu uit, dacht ik gelijk. Ik zou bij de eersten horen die eruit zouden vliegen, ook na 35 jaar. So what? Een goede regeling, een paar jaar rekken tot aan een pre-pensioen en dan naar de Bahama’s om daar achter een reuzenpils te gaan zitten.

Ik was op de bank gaan liggen en zette de stream van Jochem op. Het begon met een liedje waarin steeds gezongen werd, Eat that chicken. Daarna een lange sferische stroom van instrumentale, mentale jazz; puntig en hoekig, soms chaotisch, caleidoscopische kadanzen. Schitterend. De muziek van Mingus paste perfect. Om elf uur keek ik op mijn iPhone, allemaal berichtjes van collega’s. Gelezen en ik was niet van plan om voorlopig te reageren. En ik wist nu wat ik Frits ging mailen. En dan daarna even een paar dagen een echte break, ik zie wel hoelang, ook even geen Lydia of wat of wie dan ook.

____________

van: Willem
aan: Frits
datum: 21-08-2016
onderwerp: Mijn toekomst en de krant
____________

Beste Frits,

Je bericht over de toekomst van de krant in goede orde ontvangen. Ik zou voor maandagmorgen laten weten hoe het met me gaat en of ik woensdag mijn column kan voortzetten nu de vakantie voorbij is. Een simpel antwoord, nee, dat zal niet lukken.

Vanavond een knoop doorgehakt en ik wil je voorstellen om samen met het Concern en Lois met een voorstel te komen waarbij ik bij de komende reorganisatie op een goede manier kan afvloeien. Er komt een einde aan 35 jaar werken voor de NC en ik zie zelf geen toekomst meer. Met heel veel plezier en inzet gewerkt voor de krant. Ik denk dat we er de komende tijd wel uit zullen komen.

Ik ga er natuurlijk van uit dat je de inhoud van deze mail niet verder  bekendmaakt. Dat zal ik zelf op een geschikt moment doen. Neem de tijd voor een reactie.

Groet en succes,

Willem

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s